Giriş (Intro)
Baba, ben yoldan çıkıyorum.
Kayboluş değil bu baba.
Bir aile fotoğrafı,
Elimde yalnızca yırtık bir kenar.
Bölüm 1 (Verse 1)
Çeşme yolunda cam zangırdadı.
Dikiz aynasında gülüşün kısa bir flash gibi kaldı.
Ön konsol çatladı: “Yola devam edin.“
Ama insan çevirmediği yolu,
En sert virajı içerde saklar.
Nakarat (Chorus)
Senin adın Yaşar’dı baba.
Ne vardın ne yoktun...
Adını anınca içim, torpido kadar daralıyor.
Arka koltuk boş, biri az önce inmiş gibi.
Sen yoksan ben nasıl var olayım baba?
Görünmezlikten çıkıp direksiyona geçtim.
Direksiyona geçtim...
Hız yetmezmiş...
Kimse öğretmemişti araba kullanmayı baba.
Bölüm 2 (Verse 2)
Alaçatı sapağında Musalla yazıyordu haritada.
Tesadüf değil baba, sadece cevapsızlık.
Turkuazın ortasında bir boşluk açıldı...
Ne orman, ne şehir. Sadece çatlamış bozkır.
Nakarat Öncesi (Pre-Chorus)
Çip şaştı, sistem kilitlendi:
“Yola doğru devam edin!!!“
Ben tersine kırdım.
Baba, ben yoldan çıkıyorum!
Drop
Asfalt bitti. Araba yarığa kaydı. Zaman soyundu.
Farlar sönünce kendimi plajda buldum.
Bölüm 3 (Verse 3)
Hatırlıyor musun baba?
Çöplerini topladığımız, ama denizine girmediğimiz,
O plajı hatırlıyor musun baba?
Bölüm 4 (Verse 4)
Burası benim gibilerle doluymuş baba.
Köşeye sıkışmış, kendi adını arayanlar...
Birbirini gözünden tanıyanlar.
Ama içimde hâlâ soru var:
Biz miyiz gerçekten?
Yoksa yanarken mi birleşiyoruz?
Köprü (Bridge)
Sonra bozkır yandı baba. Kuru otlar alev aldı.
Kumsal akıyordu, kimse ateşe aldırmadı.
Bir kahkaha geldi, plaktan dönüyor gibiydi.
Bu kayıt hatası değil, içimde susmayan ses.
Bu kumsal gerçek mi? Yoksa kafamın oyunu mu?
Zirve (Climax)
Bu kez, sisteme bağırdım:
“GÖTÜNÜ SİKİYİM DÜNYA!”
Sesim döndü... Kafamda çaktı bir şimşek.
Koşarsam, kendi sesimden önce varır mıyım?
Bölüm 5 (Verse 5)
Soyundum hemen, yükü attım. Çıplak kaldım baba.
Koştum... Daha hızlı! Rüzgârı yardım.
Kendi sesimin peşinde zamana kafa tuttum.
Ara Geçiş (Interlude)
Mercan kayalıkları... Taşa dönen zaman gibi mi baba?
Ben de taşlaşıyor muyum?
Deniz taşıyor baba... Bir geçit var orada.
Geçsem mi? Yoksa hepsi göz boyama mı?
Babama sessizliği, kim öğretti?
Kapanış (Outro)
Şimdi eşiğindeyim baba.
Geçersem ne olur? Döner miyim?
Yoksa o sahte yere, mühürlü kâğıtlara,
Geri mi dönmeliyim baba?
“Mühür de benim elimde, karar da... Yol bitti.”
